The Let Them Theory van Mel Robbins – minder controle, meer regie over je eigen leven

Een klein beetje fan van Mel Robbins mag ik mezelf wel noemen. Na 'De 5 seconde regel' en 'De High 5 Gewoonte' las ik de laatste weken daarom 'The Let Them Theory', haar nieuwste boek. Met het bekende Amerikaanse zelfhulpsausje al op de cover: Een life-changing tool waar miljoenen mensen niet over uitgepraat raken..... Als je daar een beetje doorheen kan kijken, is het werk van Robbins praktisch, simpel en toch ook gewoon lekker nuchter.

LZV Linkedin (1)

The Let Them Theory in het kort

Focus: loslaten wat je niet kunt beïnvloeden en verantwoordelijkheid nemen voor wat je wél kunt veranderen
Interessant voor: professionals, leidinggevenden, ondernemers en iedereen die veel energie kwijt is aan het gedrag van anderen
Praktisch niveau: hoog – een eenvoudig principe dat je direct kunt toepassen
Onderwerp: persoonlijke ontwikkeling, leiderschap, relaties en carrière

Waarom The Let Them Theory opviel

Wie een beetje door dat bekende Amerikaanse zelfhulpsausje heen kan kijken, ontdekt gelukkig iets anders. Robbins is praktisch, toegankelijk en opvallend nuchter. Haar ideeën zijn zelden ingewikkeld. Juist daarin zit de aantrekkingskracht.

Dat geldt misschien nog wel sterker voor The Let Them Theory. De centrale gedachte bestaat uit slechts twee woorden: Let them. Laat ze.

Maar achter die simpele woorden zit een interessante les over controle, verantwoordelijkheid en de vraag waar je je energie aan wilt besteden.

Waar gaat The Let Them Theory over?

Hoeveel tijd besteden we aan wat andere mensen doen?

Je ergert je aan een collega die afspraken niet nakomt. Je vindt dat je partner iets anders zou moeten aanpakken. Je puber moet eindelijk eens haar kamer opruimen. Een vriendin reageert niet zoals jij had gehoopt. Of iemand krijgt professioneel iets voor elkaar wat jij zelf ook graag had gewild.

Onze eerste neiging is vaak om het gedrag van die ander te willen beïnvloeden.

Volgens Robbins verspillen we daarmee vooral veel energie. Want hoe graag je het ook zou willen: je hebt nauwelijks controle over wat andere mensen denken, voelen of doen.

Haar oplossing: Let them.

Laat mensen hun keuzes maken. Laat ze een andere mening hebben. Laat ze iets anders belangrijk vinden dan jij. Laat ze je verkeerd begrijpen als je alles hebt gedaan om duidelijk te zijn.

Dat klinkt bijna als berusting. Maar dat is nadrukkelijk niet wat Robbins bedoelt.

Het tweede deel van haar theorie is minstens zo belangrijk: Let me. Laat mij.

Van ‘Let Them’ naar ‘Let Me’: waar heb jij wél invloed op?

De kracht van het boek zit in de combinatie van deze twee principes.

Let them betekent dat je stopt met energie steken in zaken waarop je nauwelijks invloed hebt. Let me brengt de aandacht vervolgens terug naar jezelf.

Wat kan ík nu doen?

Voel je je buitengesloten door vrienden? Laat hen hun keuzes maken – en onderzoek vervolgens wat jij nodig hebt. Misschien wil je zelf meer investeren in een vriendschap.

Ben je jaloers op iemand die zakelijk succes heeft? Laat haar succesvol zijn. Kijk daarna naar jezelf: welke stappen stel jij al maanden uit?

Erger je je voortdurend aan het gedrag van een collega? Je kunt proberen die collega te veranderen, maar je kunt ook bepalen hoe jij ermee omgaat, welk gesprek je wilt voeren en welke grens je zelf stelt.

Daarmee verandert The Let Them Theory van een theorie over loslaten in een theorie over persoonlijk leiderschap.

Je stopt met de vraag: Waarom doet zij zo?

En stelt jezelf een veel nuttigere vraag: Wat ga ik hiermee doen?

Waarom dit principe interessant is op het werk

Juist voor professionals, ondernemers en leidinggevenden is dat een relevante gedachte.

Op het werk zijn er voortdurend zaken die je niet volledig kunt controleren. Een klant kiest voor een concurrent. Een collega reageert anders dan je had verwacht. Een medewerker pakt feedback niet op. Een opdrachtgever verandert haar plannen.

Je kunt daar eindeloos over piekeren, maar daarmee verandert de situatie meestal niet.

De Let Them Theory dwingt je om onderscheid te maken tussen betrokkenheid en controle. Je mag ergens iets van vinden. Je mag teleurgesteld, geïrriteerd of gefrustreerd zijn. Maar vervolgens komt de belangrijkere vraag: waar ligt jouw handelingsruimte?

Voor leidinggevenden is daar overigens wel een belangrijke nuance nodig. Let them betekent natuurlijk niet dat je slecht functioneren of ongewenst gedrag maar moet accepteren. Leiderschap vraagt juist om verwachtingen uitspreken, feedback geven en grenzen stellen.

Het verschil zit in wat daarna gebeurt. Je kunt iemand aanspreken en begeleiden, maar uiteindelijk kun je niet bepalen wat die persoon met jouw feedback doet. Je kunt wél bepalen wat jouw volgende stap is.

Loslaten betekent niet dat alles je koud laat

Het risico van zo'n eenvoudig concept is dat het al snel klinkt alsof je voortaan overal je schouders over moet ophalen.

Zo simpel is het niet.

Robbins laat juist zien dat irritatie, jaloezie, teleurstelling en onzekerheid interessante signalen kunnen zijn. Wanneer iemand anders iets bij jou oproept, kun je blijven focussen op die persoon. Maar je kunt die emotie ook gebruiken om iets over jezelf te ontdekken.

Waarom raakt dit mij?

Waarom vind ik het zo belangrijk dat iemand anders zich anders gedraagt?

En wat zegt mijn reactie over wat ik zelf wil?

Daarmee is The Let Them Theory uiteindelijk vooral een boek over persoonlijke ontwikkeling en verantwoordelijkheid nemen voor je eigen keuzes.

Dat betekent overigens niet dat je na het lezen nooit meer groen en geel van iemand wordt. Daarvoor blijft het gewone leven toch iets te weerbarstig. Maar het principe helpt wel om sneller te herkennen wanneer je energie steekt in iets waar je nauwelijks invloed op hebt.

Voor wie is The Let Them Theory interessant?

Dit boek is interessant voor mensen die merken dat ze veel bezig zijn met verwachtingen, irritaties en het gedrag van anderen.

Voor ondernemers kan het helpen om minder energie te verliezen aan klanten, concurrenten of zakelijke contacten die andere keuzes maken. Voor medewerkers biedt het een praktisch perspectief op samenwerking en carrière. En voor leidinggevenden is het een goede reminder dat leidinggeven iets anders is dan controle hebben.

Ook buiten het werk is het principe gemakkelijk toepasbaar. Robbins gebruikt veel voorbeelden uit haar eigen gezinsleven, relaties en vriendschappen. Daardoor blijft het boek herkenbaar en toegankelijk.

Wat maakt dit boek sterk?

Het sterke aan Mel Robbins is dat ze grote thema's weet terug te brengen tot een eenvoudig principe dat je kunt onthouden.

Dat deed ze met de vijfsecondenregel en dat doet ze opnieuw met Let Them en Let Me.

Daarnaast schrijft Robbins open over haar eigen leven. Ondanks haar succes als auteur, spreker en podcasthost beschrijft ze gewone situaties: irritaties over kinderen, echtelijke discussies, onzekerheid en gedoe in relaties. Dat voorkomt dat persoonlijke ontwikkeling iets abstracts wordt.

Tegelijkertijd is de eenvoud ook de zwakte van het boek. De kern heb je vrij snel te pakken en niet iedere lezer zal honderden pagina's nodig hebben om het principe te begrijpen.

Maar weten dat je iets moet loslaten en het daadwerkelijk dóén zijn natuurlijk twee verschillende dingen. De vele voorbeelden helpen om te herkennen hoe vaak we ongemerkt toch proberen grip te krijgen op het gedrag van anderen.

Ons oordeel

The Let Them Theory is geen ingewikkeld managementboek en pretendeert dat ook niet te zijn. Het is een toegankelijk boek over loslaten, persoonlijke verantwoordelijkheid en regie nemen over je eigen gedrag.

De belangrijkste les is eenvoudig: stop met proberen andere mensen te veranderen en besteed die energie aan de plek waar je daadwerkelijk invloed hebt – jezelf.

Voor bestaande fans van Mel Robbins is dit opnieuw een herkenbaar en praktisch boek. Ken je haar werk nog niet, dan kun je prima met The Let Them Theory beginnen.

En misschien is dat uiteindelijk de beste test voor het boek. De volgende keer dat een collega, klant, partner of puber iets doet waarvan jij onmiddellijk denkt: Waarom dóé je dit?, zijn er twee woorden die waarschijnlijk vanzelf in je hoofd verschijnen:

Laat ze.

En daarna de twee woorden die er echt toe doen:

Laat mij.

Disclaimer: deze blog bevat affiliate links. Als je iets bestelt via een link op deze website, ontvangen wij zonder extra kosten voor jou een kleine commissie. Zie het maar als een bedankje van jou aan ons voor alle uren boeken lezen…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *